تنها شده ام.
خیلی تنها شده ام. از دوست هایم تنها شده ام. زندگی آدم چند ساحت دارد و یکی از این ساحت ها دوست داشتن هاست. یکی از این ساحت ها عاشقی کردن است. یکیشان مفید بودن و کار داشتن است. یکیشان یاد گ
من معیار های من دراوردی خودم را برای فیلم خوب و بد دارم. من دراوردیست اما مهم است. برای من مهم است. فیلمی که با معیار های من خوب باشد برایم محترم است و فیلمی که توی معیارهای من دراوردی و وسیع من جا نش
حال خرابی دارم. خیلی. اما خوشحالم. می دانم که اینجا دوباره شده است مثل خیلی وقت پیش. همان وقتی که کسی اینجا را نمی خواند و کسی من را نمی شناخت. مثل همان وقت هایی که اینجا از همه چیز حرف می زدم. از همه
توی تاریک روشنای نور موبایل که گذاشته بودمش کنار بالش تا یکم نور بپاشه توی هوا و همه جا ظلمت نباشه، فهمیدم که بهم زل زده. این چیزا رو آدم حس می کنه. لازم نیست حتما ببنتشون. اون چشمای درشت قهوه ایش رو
لرد عزیز سلام
از روزی که نامه ات به دستم رسید، تقریبا سه ماه می گذرد. اما می دانم که هنوز منتظر پاسخی و ناامید نشده ای. درست است، این انتظار و امید، تصویر درستی از تو نیست اما واقعیست. واقعیت همیشه در
لرد عزیز
داشتم برایت نامه ی دیگری می نوشتم که دیدم جواب دادی! متعجب شدم. این یکی هیچ کجای محاسباتم نبود. از لطفت به بابی ممنونم. صداقتی که توی کلماتت بود را دریافت کردم و البته که برایم تسکین خوبی بود
لردآلفرد داگلاس ِ دو، سلام
اتفاق جالبی افتاد. دیروز خیلی اتفاقی وقتی در خانه نشسته بودم و برای بار صدم جواب نامه ات را می نوشتم و پاره می کردم، زنگ در را زدند و لذت مطبوع آمدن پستچی را تجربه کردم. ن